Atölye iki gün gibi kısa bir sürede gerçekleşmiş, hemen hemen hiç bir oyun ekipmanı olmayan bu okul bahçesi, okulun öğretmenlerini, velileri en çok da ilkokul öğrencilerinin heyecanını, isteklerini, emeklerini katarak bir oyun bahçesine dönüştürülmüştür. Ekonomik kısıtlamalar velilerin de sürece emek ve malzeme desteği ile katılmasını sağlamış, Doğu Akdeniz Üniversitesi’nin inşaat atıkları ve sanayiden toplanan kullanılmış araba lastikleri yanı sıra, bahçedeki çakıl taşları, deniz kenarındaki kum ve karşı arsadaki belediyenin kazıları sırası çıkan kırmızı toprak gibi çevredeki malzemeler de üretim sürecine katılmıştır. İlkokul öğrencilerinin yaptığı resimlerle hayallerindeki bahçenin nasıl olduğu ortaya çıkarılmaya çalışılırken, üniversite öğrencileri de çeşitli fikirler ve maketler geliştirmiştir. Uygulama eldeki malzemelerin ve işçiliğin en ekonomik şekilde kullanımı ile çıkan fikirlerin sentezi üzerinden ilerlemiş ve bahçedeki uygulamalar sırasında da gelişime, değişime açık esnek bir yapıda tutulmuştur.